Tuesday, August 14, 2012

నిన్న!

ముందు నాకు అడ్వాన్స్డ్ బర్త్ డే విషెస్ చెప్పండి. చెప్తేనే పోస్ట్ రాస్తాను లేకపోతే రాయను గాక రాయను అంతే!
హమ్మయ్య చెప్పేశారా.. గుడ్ థాంక్ యు.. థాంక్ యు :)

ఇంతకూ విషయం ఏవిటంటే వచ్చే సోమవారం (అనగా ఆగష్టు 20న) నా పుట్టినరోజు! చక్కగా కొత్తబట్టలేసుకోవచ్చు, ఆ రోజు ఎన్ని వెధవ పనులు చేసినా ఎవరూ తిట్టరు. సాధారణం గా  చిన్నప్పటి నుండీ ఎవరి పుట్టినరోజైనా  నాకు ఆనందమే.. ఎందుకంటే ఎంచక్కా చాక్లెట్లు, బిస్కెట్లు పంచిపెడతారుగా (స్కూల్ లో అయితే వాళ్ళు పంచి పెట్టె గ్యాప్ + అవి తినడానికి ఇచ్చే టైం రెండు కలిపితే పాఠం  వినకుండానే క్లాస్ అయిపోయేది). ఇప్పుడైతే ఇంకొక్క అడుగు ముందుకేసి ఇంట్లో పార్టీస్ పేరుతో తిన్నంత కేకు, ఐస్క్రీం, హల్వా.. అబ్బాబ్బబా వాట్ నాట్?! ఇదేవత్తిరా బాబు "నిన్న" అని టైటిల్ పెట్టి, పోస్ట్ మొదలుపెట్టినప్పటి నుండి తిండి గురించి చెప్పి చంపేస్తోంది అనుకుంటున్నారా? అదేమరి.. అలా అపార్ధం చేసుకోకూడదు. పోనిలే చిన్నపిల్ల, అందులోనూ మన ప్రియా కదా, ముందు తన సోది తను చెప్పుకొని తర్వాతైనా విషయం చెప్తుందిలే అని ఓపికగా ఉండాలి మరి.
ఇంతకూ ఏమైందంటే నిన్న మా ఆఫీసు లో ఎలెక్ట్రిసిటీ  ప్రాబ్లం. దాంతో వర్క్ ఫ్రం హోం అని చెప్పేసుకొని ఎవరిళ్లకు వాళ్ళు బయలుదేరాం. నా కొలీగ్స్ షాపింగ్ కి వెళుతుంటే నేను కూడా వెళ్లాను. వెళ్లేముందు అనుకున్నాను "ఏది ఏమైనా అసలేమి కొనకూడదు. అసలే కాబోయే పెళ్లి కూతురిని, ప్రతి దానికి ఆయన్ని అడక్కుండా ఉండాలంటే బోలెడు డబ్బులు దాచేయాలి" అని (ఇది విని "మన ప్రియకి ఆత్మ గౌరవం కూడా చాల ఎక్కువ కాబోలు" అనేసుకోనేరు? మీరేమాత్రం అలా  పొరబడొద్దు. మన దగ్గర ఉన్నా లేకపోయినా భర్తే కర్చు పెట్టాలి. ఎందుకంటే భర్త అనగా భరించువాడు కదా.. :P. అసలు అలా ఎందుకు అనుకున్నానంటే అప్పుడు నా దగ్గర 1000 మాత్ర మే ఉన్నాయి.). ముందు పాండి బజార్ లో ఉన్న "Instore" కి వెళ్ళాం.  ఫస్ట్ 10 మినిట్స్ స్ట్రైట్ గా స్ట్రిక్ట్ గా ఉన్నాను. కాని ఎప్పుడైతే అక్కడ కొన్ని స్టోల్స్ చూసానో అప్పుడే మనసు మార్చేసుకున్నా. అయినా ఏ విశేషం లేకుండా వీళ్ళు కొనగాలేనిది, నేను కొంటె వచ్చిందా? అసలే నాకు పుట్టినరోజు వస్తోందాయే! అందుకే గబా గబా 2  స్టోల్స్ (ఒకటి నాకు, మరొకటి మా అత్తగారికి) తీసుకొని కౌంటర్ దగ్గర నిలబడ్డా. "ఇలా డబ్బులు కర్చుపెట్టేస్తే అమ్మో ఎలా? అసలే జీవితాంతం అతన్ని అడక్కుండా ఉండేంత డబ్బులు కావాలి. ఇప్పుడు చేతిలో ఉన్న 1000 లో 410 రుపీస్ హుష్కాకి" అని నా మనసు  ఘోషించింది. "ఛా! అయినా భార్యాభర్తల మధ్య ఇగో లేంటి? ఛత్! నోరుముయ్యి" అంటూ మనసుని బజ్జోపెట్టేసింది బుద్ధి. ఏది ఏమైతేనేమి ఆ షాప్ లో పని అయిపొయింది. అందరు వెళ్ళిపోయారు. ఇప్పుడు నేను ఇంటికి వెళ్లి సాధించేది ఏమి లేదు. అసలు షాప్స్, వాటి పని తీరూ  పరిశీలించడమే మన తక్షణ కర్తవ్యం అని భావించి,  ఒక షాప్ లోనికి వెళ్లాను. అక్కడ అన్నీ భలే బావున్నాయి. వెంటనే మా ఆయనకు  ఫోన్  చేసి "నేనంటే నీకెంత ప్రేమే..?! నీ మనసు వెన్న అనూ.. నాకు తెలుసు. నేనే రాక్షసిని. నీ మంచితనాన్ని అర్ధం చేసుకోని  గండు పిల్లిని" అంటూ  4 పొగడ్తలు ఆయన నెత్తి మీద, 36 తిట్లు నా నెత్తినా చల్లుకోనేసరికి, నవ్వుతూ "విషయం చెప్పు హనీ" అన్నారు. అంతే! నా పని అయిపొయింది (ఉత్తినే ఏమి తీసుకోలేదులెండి, ఇంతకు ముందు నేను ఆయనగారికి 30రూపాయలుఅప్పిచ్చాను. దాని వడ్డీ పెరిగి పెద్దయి 1000 అయింది).  అలా 4, 5 షాప్స్ తిరిగి 2 కుర్తాలు, 1 లెగ్గిన్, 2 జతల గాజులు, ఒక చైన్, 3 జతల ear రింగ్స్ కొని వారి వ్యాపారాలకు మొత్తం కలిపి 1,968 రూపాయల లబ్ది చేకూర్చి సాయంత్రానికి ఇల్లు చేరుకున్నా. గంట సేపు వాటిని చూసి మురుసుకోవడమే సరిపోయింది. తర్వాత కడుపులో కాకులు కావ్  కావ్ అనేసరికి గుర్తొచ్చింది మధ్యాహ్నం భోజనం చేయలేదని. సర్లే వంట చేసుకుందాం కదా అని ములక్కాడలు కోయడానికి కూర్చుంటే భళ్ళున వర్షం! అసలు మనకు కాస్త బద్ధకం పాళ్ళు ఎక్కువ.. దానికి ఆ వర్షం కూడా తోడవడంతో వంటలేదు గంటాలేదు అని ఉదయం వండిన రైస్ లో పప్పుపొడి, నెయ్యి, అంత ఆవకాయ వేసుకొని వర్షాన్ని చూస్తూ ఆరగించేసాను...

Tuesday, August 14, 2012

నిన్న!

ముందు నాకు అడ్వాన్స్డ్ బర్త్ డే విషెస్ చెప్పండి. చెప్తేనే పోస్ట్ రాస్తాను లేకపోతే రాయను గాక రాయను అంతే!
హమ్మయ్య చెప్పేశారా.. గుడ్ థాంక్ యు.. థాంక్ యు :)

ఇంతకూ విషయం ఏవిటంటే వచ్చే సోమవారం (అనగా ఆగష్టు 20న) నా పుట్టినరోజు! చక్కగా కొత్తబట్టలేసుకోవచ్చు, ఆ రోజు ఎన్ని వెధవ పనులు చేసినా ఎవరూ తిట్టరు. సాధారణం గా  చిన్నప్పటి నుండీ ఎవరి పుట్టినరోజైనా  నాకు ఆనందమే.. ఎందుకంటే ఎంచక్కా చాక్లెట్లు, బిస్కెట్లు పంచిపెడతారుగా (స్కూల్ లో అయితే వాళ్ళు పంచి పెట్టె గ్యాప్ + అవి తినడానికి ఇచ్చే టైం రెండు కలిపితే పాఠం  వినకుండానే క్లాస్ అయిపోయేది). ఇప్పుడైతే ఇంకొక్క అడుగు ముందుకేసి ఇంట్లో పార్టీస్ పేరుతో తిన్నంత కేకు, ఐస్క్రీం, హల్వా.. అబ్బాబ్బబా వాట్ నాట్?! ఇదేవత్తిరా బాబు "నిన్న" అని టైటిల్ పెట్టి, పోస్ట్ మొదలుపెట్టినప్పటి నుండి తిండి గురించి చెప్పి చంపేస్తోంది అనుకుంటున్నారా? అదేమరి.. అలా అపార్ధం చేసుకోకూడదు. పోనిలే చిన్నపిల్ల, అందులోనూ మన ప్రియా కదా, ముందు తన సోది తను చెప్పుకొని తర్వాతైనా విషయం చెప్తుందిలే అని ఓపికగా ఉండాలి మరి.
ఇంతకూ ఏమైందంటే నిన్న మా ఆఫీసు లో ఎలెక్ట్రిసిటీ  ప్రాబ్లం. దాంతో వర్క్ ఫ్రం హోం అని చెప్పేసుకొని ఎవరిళ్లకు వాళ్ళు బయలుదేరాం. నా కొలీగ్స్ షాపింగ్ కి వెళుతుంటే నేను కూడా వెళ్లాను. వెళ్లేముందు అనుకున్నాను "ఏది ఏమైనా అసలేమి కొనకూడదు. అసలే కాబోయే పెళ్లి కూతురిని, ప్రతి దానికి ఆయన్ని అడక్కుండా ఉండాలంటే బోలెడు డబ్బులు దాచేయాలి" అని (ఇది విని "మన ప్రియకి ఆత్మ గౌరవం కూడా చాల ఎక్కువ కాబోలు" అనేసుకోనేరు? మీరేమాత్రం అలా  పొరబడొద్దు. మన దగ్గర ఉన్నా లేకపోయినా భర్తే కర్చు పెట్టాలి. ఎందుకంటే భర్త అనగా భరించువాడు కదా.. :P. అసలు అలా ఎందుకు అనుకున్నానంటే అప్పుడు నా దగ్గర 1000 మాత్ర మే ఉన్నాయి.). ముందు పాండి బజార్ లో ఉన్న "Instore" కి వెళ్ళాం.  ఫస్ట్ 10 మినిట్స్ స్ట్రైట్ గా స్ట్రిక్ట్ గా ఉన్నాను. కాని ఎప్పుడైతే అక్కడ కొన్ని స్టోల్స్ చూసానో అప్పుడే మనసు మార్చేసుకున్నా. అయినా ఏ విశేషం లేకుండా వీళ్ళు కొనగాలేనిది, నేను కొంటె వచ్చిందా? అసలే నాకు పుట్టినరోజు వస్తోందాయే! అందుకే గబా గబా 2  స్టోల్స్ (ఒకటి నాకు, మరొకటి మా అత్తగారికి) తీసుకొని కౌంటర్ దగ్గర నిలబడ్డా. "ఇలా డబ్బులు కర్చుపెట్టేస్తే అమ్మో ఎలా? అసలే జీవితాంతం అతన్ని అడక్కుండా ఉండేంత డబ్బులు కావాలి. ఇప్పుడు చేతిలో ఉన్న 1000 లో 410 రుపీస్ హుష్కాకి" అని నా మనసు  ఘోషించింది. "ఛా! అయినా భార్యాభర్తల మధ్య ఇగో లేంటి? ఛత్! నోరుముయ్యి" అంటూ మనసుని బజ్జోపెట్టేసింది బుద్ధి. ఏది ఏమైతేనేమి ఆ షాప్ లో పని అయిపొయింది. అందరు వెళ్ళిపోయారు. ఇప్పుడు నేను ఇంటికి వెళ్లి సాధించేది ఏమి లేదు. అసలు షాప్స్, వాటి పని తీరూ  పరిశీలించడమే మన తక్షణ కర్తవ్యం అని భావించి,  ఒక షాప్ లోనికి వెళ్లాను. అక్కడ అన్నీ భలే బావున్నాయి. వెంటనే మా ఆయనకు  ఫోన్  చేసి "నేనంటే నీకెంత ప్రేమే..?! నీ మనసు వెన్న అనూ.. నాకు తెలుసు. నేనే రాక్షసిని. నీ మంచితనాన్ని అర్ధం చేసుకోని  గండు పిల్లిని" అంటూ  4 పొగడ్తలు ఆయన నెత్తి మీద, 36 తిట్లు నా నెత్తినా చల్లుకోనేసరికి, నవ్వుతూ "విషయం చెప్పు హనీ" అన్నారు. అంతే! నా పని అయిపొయింది (ఉత్తినే ఏమి తీసుకోలేదులెండి, ఇంతకు ముందు నేను ఆయనగారికి 30రూపాయలుఅప్పిచ్చాను. దాని వడ్డీ పెరిగి పెద్దయి 1000 అయింది).  అలా 4, 5 షాప్స్ తిరిగి 2 కుర్తాలు, 1 లెగ్గిన్, 2 జతల గాజులు, ఒక చైన్, 3 జతల ear రింగ్స్ కొని వారి వ్యాపారాలకు మొత్తం కలిపి 1,968 రూపాయల లబ్ది చేకూర్చి సాయంత్రానికి ఇల్లు చేరుకున్నా. గంట సేపు వాటిని చూసి మురుసుకోవడమే సరిపోయింది. తర్వాత కడుపులో కాకులు కావ్  కావ్ అనేసరికి గుర్తొచ్చింది మధ్యాహ్నం భోజనం చేయలేదని. సర్లే వంట చేసుకుందాం కదా అని ములక్కాడలు కోయడానికి కూర్చుంటే భళ్ళున వర్షం! అసలు మనకు కాస్త బద్ధకం పాళ్ళు ఎక్కువ.. దానికి ఆ వర్షం కూడా తోడవడంతో వంటలేదు గంటాలేదు అని ఉదయం వండిన రైస్ లో పప్పుపొడి, నెయ్యి, అంత ఆవకాయ వేసుకొని వర్షాన్ని చూస్తూ ఆరగించేసాను...