Wednesday, November 7, 2012

"చిన్ని" స్నేహం

"మీ రొమాంటిక్ లవ్ స్టోరీని మంచి సస్పెన్స్ తో కొనసాగిస్తున్నారు.  Nice.. :)" అని నా ప్రేమాయణం పార్ట్ 3 కి ఆమె పెట్టిన కామెంట్తో మొదలయింది మా పరిచయం. ఓ రోజు  తన బ్లాగ్లో "రెబల్" సినిమా రివ్యూ చదివి ఆ సినిమా చూడాలన్న ప్లాన్ ని పక్కన పెట్టి తనకు థాంక్స్ చెప్పి, తాండవం మూవీ చూడాలనుకుంటున్నాను.. అదెలా ఉందొ కనుక్కోవాలి అన్నాను. వారం రోజుల్లోపే తన నుండి నాకో మెయిల్ వచ్చింది. ఆ సినిమా చూసాను, బాగుంది అంటూ. నేను మాములుగా అన్న మాటను గుర్తుంచుకొని పర్సనల్ గా మెయిల్ పంపేసరికి  ఆనందపడిపోయాను. బదులుగా థాంక్స్ చెబుతూ వేడి వేడి కాఫీ పిక్ పంపి, ఇంకా అండీ లు.. గార్లు ఎందుకండీ సింపుల్గా ఏకవచనం అయితే బావుంటుందేమో అన్నాను. అలా మెయిల్స్ నుండి చాట్స్ కి షిఫ్ట్ అయ్యాం. రెండో రోజు నేను అడక్కుండానే తన ఫోన్ నెంబర్ ఇచ్చేసింది!! "నేనే అంటే నన్ను మించిన తింగరి దొరికిందే (పట్టించుకోకు చిన్నీ :P )" అనుకుంటూ చాట్ చేస్తూనే ఫోన్ చేసాను. ఎత్తలేదు! దెబ్బకి నాకు చెమటలు పట్టేసాయి
"వామ్మో ఈ అమ్మాయి తింగరి అనుకొని నేను నా తింగరితనాన్ని ప్రూవ్ చేసుకోలేదు కదా.. అయినా ఏ అమ్మాయైనా అలా నెంబర్ ఇచ్చేస్తుందా తెలియని వారికి? అసలు అమ్మాయో కాదో" అని వర్రీ అయిపోతుంటే తన నుండి ఫోన్. ఎత్తి "హలో, హలో" అంటే మాట్లాడదాయే?! కొన్ని సెకండ్స్ తరువాత "ఆ ప్రియా" అంది. అప్పుడు తనకు జలుబట. చాట్లో చెప్పింది కాని మర్చిపోయా. వాయిస్ కాస్త బండగా ఉండేసరికి నా గుండె కాస్త స్లిప్ అయింది. ఈ లోపు "ఎలా ఉన్నావ్? నీ నుండి కాల్ రావడం సంతోషంగా ఉంది" అంటూ మాటలు కలిపేసరికి ధైర్యం వచ్చేసింది. హమ్మయ అమ్మాయే.. చ ఛ నేనూ నా వెధవ అనుమానాలును అని తిట్టుకుంటూ చాట్లో ఎలా
అయితే మాట్లాడుకుంటామో అలానే హ్యాపీ హ్యాపీ గా మాట్లాడేసా. తెలియకుండానే 20 మినిట్స్ అయిపోయాయి! ఇలా ప్రతి రోజు మాట్లాడుకుంటూ ఎన్నో విషయాలు షేర్ చేసుకున్నాం.  తన మనసు ఎంతో సున్నితమైనదని.. తన స్నేహంలో నిజాయితీ ఉందని అర్ధం చేసుకోవడానికి, అర్ధమయ్యాక  స్నేహం బలపడడానికీ
పెద్ద సమయం పట్టలేదు. పోయిన వారం భరత్ తో మాట్లాడుతున్నపుడు తనకు హైదరాబాద్ లో పని ఉందని, వచ్చే వారం వెళుతున్నానని చెప్పాడు. నాకు వెంటనే చిన్నీ గుర్తొచ్చింది. నేనూ వస్తాను హైదరాబాద్కి.. నా ఫ్రెండ్ని కలవాలి అని చెప్పాను. "ఎలా వస్తావు ఒక్కతివే? 14, 15 అవర్స్ జర్నీ చేయాలి, టికెట్స్ దొరుకుతాయో లేదో తెలియదు.. అయినా ఎవరా ఫ్రెండ్?" అన్నాడు. తనకు ముందే చెప్పాను చిన్నీతో నా స్నేహం గురించి. ఆమెను కలవడానికే అని చెబితే "నువ్వు నిర్ణయించుకోవడం కాదు. ముందు ఆ అమ్మాయితో మాట్లాడు అసలు తనకు ఇష్టమో కాదో? ఆ వీకెండ్ ఫ్రీ గా ఉంటుందో లేదో" నన్నాడు. సరే అని పొద్దుపోద్ధున్నే (7.15 కి) కాల్ చేసి నిద్ర లేపెసా. "చిన్నీ.. నేను నెక్స్ట్ వీకెండ్ హైదరాబాద్ వద్దామనుకుంటున్నాను నిన్ను కలవడానికి. ఇజ్ ఇట్ ఒకే? నువ్వు ఫ్రీగానే ఉంటావా?" అని అడిగితే "వావ్.. కాని అయ్యో నేను దీపావళి అని ఇంటికెల్దామనుకున్నాను ప్రియా. కాసేపాగు నేను అమ్మతో మాట్లాడి నీకు ఫోన్ చేస్తా" నంది. 9, 9.30 కి కాల్ చేసి నేను సోమ, బుధ సెలవు పెట్టి ఇంటికెళతాను. అమ్మతో చెప్పేసా. నువ్వు వచ్చేయ్.. లీవ్ కూడా అప్లై చేసేసా" అంది. ఆ మాటే నేను భరత్ తో చెబుదామని ఫోన్ చేస్తే నేను నెక్స్ట్ వీకెండ్ కాదు ఈ వీకెండే వెళుతున్నా. అన్నాడు. నేను మళ్ళీ చిన్నీ కి కాల్ చేసి "నేను ఈ వీకెండే వస్తే నీకేమైనా అభ్యంతరమా?" అని అడిగాను. దానికి బదులుగా ఆమె "కేక. నేను టికెట్ బుక్ చేసేయనా" అంది. "వొద్దొద్దు నేను బుక్ చేసుకుంటాలే.. ముందు భరత్ కి కన్ఫార్మ్ చేయాలి" అని చెప్పి నేను అతనికి ఫోన్ చేసేలోపు నా మొబైల్ స్విచ్ ఆఫ్.
ఇంటికెళ్ళి ఛార్జ్ చేసే వరకు మాట్లాడలేను (ఎందుకంటే ఆ కొత్త నెంబర్ నాకు నోటెడ్ కాదుగా).
తీరా సాయంత్రం చేసేసరికి తను టికెట్ బుక్ చేయడం అయిపొయింది. ఇక నేను మొహం వేలాడేసుకొని
చిన్నీ కి ఫోన్ చేసి "నేను రాలేను చిన్నీ.. నెక్స్ట్ వీకెండ్ రావొచ్చు కాని అప్పుడు భరత్ ఉండడు అక్కడ. మ్మ్.. మరో సారి వస్తానులే" అన్నాను. తను చాలా డిస్సప్పాయింట్ అయి "బస్సులు కూడా ఉంటాయి.
అదైతే నీకు కంఫర్టబుల్ అయిన టైం కి దొరుకుతుంది" అని సలహా ఇచ్చింది కాని నాకేమో ఒంటరి ప్రయాణమే భయం.. అందులోను తెలియని ప్లేస్ కి అనేసరికి ఇంకా భయపడ్డాను. అయినా తను అప్సెట్ అవడం ఇష్టం లేక సరే అనేసి ప్రయాణానికి సిద్దమయ్యాను శుక్రవారం నాడు. బస్ టైం దగ్గరయ్యే కొద్దీ నాకు భయం ఎక్కువయింది. "తెలిసీ తెలియకుండా తొందరపడి నేను కొత్త, చెత్త ప్రోబ్లమ్స్లో ఇరుక్కోవట్లేదుగా గా" అని! "అసలే మొన్నెవడో సైకో వెధవ కత్తితో తన పక్కనున్నవారిని అటాక్ చేసాడట బస్లో. కత్తితో పొడిస్తే నొప్పొస్తుంది గా మరి.. అమ్మో.." ఇలాటి ఆలోచనలతో 5 అయిపొయింది. ఆఫీస్ నుండి బయలుదేరి హైదరాబాద్ వెళ్ళే బస్ వచ్చే చోటకు చేరుకొని ఎదురు చూసాను. 5.30 రావలసిన బస్సు 6.40 కి వచ్చింది. మధ్యాహ్నం తినక కడుపులో కాకులు, గ్రద్దలు ఏం ఖర్మా.. అన్ని రకాల పక్షులూ అరిచాయి. ఇది చాలాదన్నట్టు నా వెనుక సీట్ ఆయన ఏం తెచ్చుకున్నారో కాని ఘుమఘుమలాడే వాసనతో నా ఆకలి రెట్టింపయింది :( . నైట్ 9, 9.30 కి వాటర్ బాటిల్, రగ్గు ఇచ్చారు. చిప్స్ లాటివేవైనా దొరుకుతాయా అంటే లేవనేసాడు. మధ్య మధ్యలో చిన్నీ, భరత్ ల ఫోన్లు. మరో వైపు ఆకలి ఏడుపు.. అలా సా.....గి పోయింది ఆ రాత్రి. ఉదయం 7.30 కి హైదరాబాద్ చేరుకోవాల్సిన బస్ కాస్త 8.30 చేరుకుంది.

 నేనదె మొదటి సారి హైదరాబాద్ వెళ్ళడం. సో.. చిన్ని 7, 715 కి బస్ స్టాప్కి వస్తే సరిపోతుంది అని ముందే మేము ఫోన్లో అనుకున్నాం. అయినా తనెమో 6.30 కల్లా బస్స్టాండ్కి వచ్చేసి  నాకోసం ఎదురు చూసిందట! ఆ విషయం నేనక్కడికి చేరుకున్నాక గాని తెలియదు. నాకైతే ఏమనాలో అర్ధంకాలేదు.  నా డ్రెస్ కలర్ చెప్పగా తనే నన్ను గుర్తు పట్టేసి కావాలనే "ఎక్కడున్నావ్ ప్రియా.. ఆ ఎక్కడా" అంటూ ఏడిపించింది. నాకు తెలివెక్కువ కదా..  సిన్సియర్గా వెతికేసుకున్నాను గాని నువ్వే డ్రెస్ చేసుకున్నావ్ అని అడగలేదు. 2, 3 మినిట్స్ తరువాత ఆటలు చాలించి చక్కటి చిరు నవ్వుతో ఎదురొచ్చింది తను. కొన్ని క్షణాలు కొత్త అనిపించింది కాని నా సంగతి తెలియనిదేముంది... కాసేపటికే బేషుగ్గా మొదలుపెట్టేసా కబుర్లు. తనేమో సైలెంట్ గా ఉంది. నేను మాట్లాడుతుంటే అబ్బురంగా చూడడం, నవ్వడం, ఊ కొట్టడం తప్ప చాలా సేపటి వరకు ఏమి మాట్లాడలేదు. నేనదేమీ పట్టించుకోక అది ఇది అని లేకుండా అన్నీ వాగేస్తూ, నవ్వుతూ,  ఇదేంటి అదేంటి అని ప్రశ్నలు వేస్తూ బుర్ర తినేసాను. దెబ్బకి దార్లో కొచ్చేసింది చిన్నీ. ఇలా కబుర్లతోనే తన రూమ్ చేరుకున్నాం.

శని, ఆదివారాలు తనతోనే ఉన్నాను. ఆదివారం భరత్ కూడా జాయిన్ అయ్యాడు కాసేపు. రెండ్రోజులూ షాపింగ్, షాపింగ్, షాపింగ్! ఏం కోనేసామో ఎన్ని డబ్బులు వేస్ట్ చేసేసామో అనుకోకండీ. విండో షాపింగే :D !

తనతో ఉన్నపుడసలు టైమే తెలియలేదు. నవ్వులతో నిండిపోయాయి రెండ్రోజులూ! నేననుకోలేదసలు ఇంత క్లోజ్ అవుతామని. శని వారం సాయంత్రం రోడ్ సైడ్ బండి దగ్గర ఆగి పచ్చి మిరప బజ్జీలు, పునుకులూ తిన్నాం.. విండో షాపింగ్కని మేమెళితే.. అక్కడి సేల్స్ పర్సన్స్ సీరియస్ అట్టేంక్షణ్ ఇబ్బంది పెట్టింది. మొహమాటపడుతూ ఈ.. ఈ.. యని నవ్వుతూ ఎస్కేప్ అయ్యి మరో షాప్లో దూరుతూ.. భలే సరదాగా అనిపించింది. ఈ రెండ్రోజుల్లో చాలా ఎమోషన్స్ చూసాను. కోపం, అలక, సంతోషం, బాధ, సరదా.. మొత్తానికి  ఉగాది పచ్చడిలా అనిపించింది ఈ ట్రిప్. అంతే కాదు.. ఆఖరుగా ఆదివారం సాయంత్రం నేను బయలుదేరేముందు చూసిన తన కళ్ళలో నీళ్ళు ఇప్పటికీ జ్ఞాపకమే.. :)

ఆమె స్నేహాన్ని నాకు పరిచయం చేసిన దేవునికి, పరిచయ వేదికైన బ్లాగ్లోకానికీ, కల్మషం లేని ప్రేమతో ఎంతో ఆప్యాయతను పంచిన చిన్నీకు నా హృదయపూర్వక కృతజ్ఞతలు తెలుపుకుంటున్నాను.

24 comments:

Chinni said...

బాగుంది ప్రియా:) చదివి మళ్లి కామెంట్ పెడతాను.

Chinni said...

వామ్మో!!! భావుకత్వం తెలీదని ఇంత చక్కగా వ్రాశావు. నేను ఏమీ తింగరిదాన్ని కాదు.ఇక్కడ వ్రాస్తే నీ తింగరితనం బయటపడిపోతుంది :D:D. We will talk offline dear:P

sndp said...

nenu ninna ne chdiva @chinni garu rasina priya nestam lo,
any ways neku manchi frnd dorikindi :)

చెప్పాలంటే...... said...

manchi friend anna maata baavundi tapaa...sneham kudaa...:)

srinivasarao vundavalli said...

బావుంది ప్రియ గారు.
నేను తింగరిదాన్ని కాదంటే నేను కాదు అని ఇద్దరు ఇలా పబ్లిక్ గా మీ గురించి మీరే చెప్పుకోవటం బాలేదు :)
Don't mind, just kidding!!

జయ said...

Beautiful friendship Priya garu. Continue for ever with heartfelt. All the best.

కావ్యాంజలి said...

baagundhi mee freindship.....Nice post priya gaaru :)

Priya said...

:)

Priya said...

Avunu sandeep.. :)

Priya said...

Randi Manju gaaru.. mee comment ki chaalaa thanks :)
Meeru raase కబుర్లు కాకరకాయలు, సలహాలు - చిట్కాలు chaduvuthuntaanu nenu. Ee vela mee raaka chaalaa santhosham gaa undi :)

Priya said...

Thanks Srinivas gaaru.. Ayina bhale vaare andulo mind cheyadaanikemundani.. nijame gaa :P

Priya said...

Thank you very much for your wishes Jaya gaaru :)

Priya said...

Thanks andi :)

srinivasarao vundavalli said...

:)

SriHarsha said...

స్నేహం గురించి చాల బాగా రాసారు అండి !

thanooj said...

musthaffa musthaffa dont worry musthaffa tin tin tin tun tun

Priya said...

Thanks Harsha gaaru.. :)

Priya said...

Awww... Bale paaduthunnaare.. bhale bhale :D situation ki thaggattlundi! Thank you...

డేవిడ్ said...

మీ "చిన్నిప్రియ"ల స్నేహం ఇలాగే కలకాలం సాగాలని ఆశిస్తున్నాను....బాగుంది మీ పోస్ట్.

Priya said...

కృతజ్ఞతలు డేవిడ్ గారు :) :)

శోభ said...

మొత్తానికి స్నేహితురాళ్లు ఇద్దరూ నా బ్లాగులో ఓ రోజు తేడాతో కామెంటారు. అలా మీ రెండు బ్లాగుల పరిచయ భాగ్యం నాకు కలిగింది.

ఈ పోస్టు ద్వారా మీ స్నేహం మధురిమలు ఆకట్టుకున్నాయి. మీ స్నేహం ఇలాగే కలకాలం వర్ధిల్లాలని మనస్ఫూర్తిగా కోరుకుంటూ..

చిన్నిగారికి, ప్రియగారికి అభినందనలు.. :)

Priya said...

కృతజ్ఞతలు శోభ గారూ :)
మీ బ్లాగ్ని కూడలిలో చూసాను. http://kaarunya.blogspot.in/2012/12/blog-post.html చదివి మీ శైలికి ముగ్దురాలనై కామెంట్ రాసాను. ఆ విధం గా మీ పరిచయ భాగ్యం నాకు కలిగింది :)

అనూ said...

So nice.

Priya said...

:) thanks for the comment.

Post a Comment

ఏవండీ.. ఇదేమైనా బావుందా?? అదే.. చదివేసి కామెంట్ చేయకుండా పేజ్ మార్చేయడం? అయినా మణులడిగానా మాణిక్యాలడిగానా కామెంటేగా రాసేద్ధురూ.. :)

Wednesday, November 7, 2012

"చిన్ని" స్నేహం

"మీ రొమాంటిక్ లవ్ స్టోరీని మంచి సస్పెన్స్ తో కొనసాగిస్తున్నారు.  Nice.. :)" అని నా ప్రేమాయణం పార్ట్ 3 కి ఆమె పెట్టిన కామెంట్తో మొదలయింది మా పరిచయం. ఓ రోజు  తన బ్లాగ్లో "రెబల్" సినిమా రివ్యూ చదివి ఆ సినిమా చూడాలన్న ప్లాన్ ని పక్కన పెట్టి తనకు థాంక్స్ చెప్పి, తాండవం మూవీ చూడాలనుకుంటున్నాను.. అదెలా ఉందొ కనుక్కోవాలి అన్నాను. వారం రోజుల్లోపే తన నుండి నాకో మెయిల్ వచ్చింది. ఆ సినిమా చూసాను, బాగుంది అంటూ. నేను మాములుగా అన్న మాటను గుర్తుంచుకొని పర్సనల్ గా మెయిల్ పంపేసరికి  ఆనందపడిపోయాను. బదులుగా థాంక్స్ చెబుతూ వేడి వేడి కాఫీ పిక్ పంపి, ఇంకా అండీ లు.. గార్లు ఎందుకండీ సింపుల్గా ఏకవచనం అయితే బావుంటుందేమో అన్నాను. అలా మెయిల్స్ నుండి చాట్స్ కి షిఫ్ట్ అయ్యాం. రెండో రోజు నేను అడక్కుండానే తన ఫోన్ నెంబర్ ఇచ్చేసింది!! "నేనే అంటే నన్ను మించిన తింగరి దొరికిందే (పట్టించుకోకు చిన్నీ :P )" అనుకుంటూ చాట్ చేస్తూనే ఫోన్ చేసాను. ఎత్తలేదు! దెబ్బకి నాకు చెమటలు పట్టేసాయి
"వామ్మో ఈ అమ్మాయి తింగరి అనుకొని నేను నా తింగరితనాన్ని ప్రూవ్ చేసుకోలేదు కదా.. అయినా ఏ అమ్మాయైనా అలా నెంబర్ ఇచ్చేస్తుందా తెలియని వారికి? అసలు అమ్మాయో కాదో" అని వర్రీ అయిపోతుంటే తన నుండి ఫోన్. ఎత్తి "హలో, హలో" అంటే మాట్లాడదాయే?! కొన్ని సెకండ్స్ తరువాత "ఆ ప్రియా" అంది. అప్పుడు తనకు జలుబట. చాట్లో చెప్పింది కాని మర్చిపోయా. వాయిస్ కాస్త బండగా ఉండేసరికి నా గుండె కాస్త స్లిప్ అయింది. ఈ లోపు "ఎలా ఉన్నావ్? నీ నుండి కాల్ రావడం సంతోషంగా ఉంది" అంటూ మాటలు కలిపేసరికి ధైర్యం వచ్చేసింది. హమ్మయ అమ్మాయే.. చ ఛ నేనూ నా వెధవ అనుమానాలును అని తిట్టుకుంటూ చాట్లో ఎలా
అయితే మాట్లాడుకుంటామో అలానే హ్యాపీ హ్యాపీ గా మాట్లాడేసా. తెలియకుండానే 20 మినిట్స్ అయిపోయాయి! ఇలా ప్రతి రోజు మాట్లాడుకుంటూ ఎన్నో విషయాలు షేర్ చేసుకున్నాం.  తన మనసు ఎంతో సున్నితమైనదని.. తన స్నేహంలో నిజాయితీ ఉందని అర్ధం చేసుకోవడానికి, అర్ధమయ్యాక  స్నేహం బలపడడానికీ
పెద్ద సమయం పట్టలేదు. పోయిన వారం భరత్ తో మాట్లాడుతున్నపుడు తనకు హైదరాబాద్ లో పని ఉందని, వచ్చే వారం వెళుతున్నానని చెప్పాడు. నాకు వెంటనే చిన్నీ గుర్తొచ్చింది. నేనూ వస్తాను హైదరాబాద్కి.. నా ఫ్రెండ్ని కలవాలి అని చెప్పాను. "ఎలా వస్తావు ఒక్కతివే? 14, 15 అవర్స్ జర్నీ చేయాలి, టికెట్స్ దొరుకుతాయో లేదో తెలియదు.. అయినా ఎవరా ఫ్రెండ్?" అన్నాడు. తనకు ముందే చెప్పాను చిన్నీతో నా స్నేహం గురించి. ఆమెను కలవడానికే అని చెబితే "నువ్వు నిర్ణయించుకోవడం కాదు. ముందు ఆ అమ్మాయితో మాట్లాడు అసలు తనకు ఇష్టమో కాదో? ఆ వీకెండ్ ఫ్రీ గా ఉంటుందో లేదో" నన్నాడు. సరే అని పొద్దుపోద్ధున్నే (7.15 కి) కాల్ చేసి నిద్ర లేపెసా. "చిన్నీ.. నేను నెక్స్ట్ వీకెండ్ హైదరాబాద్ వద్దామనుకుంటున్నాను నిన్ను కలవడానికి. ఇజ్ ఇట్ ఒకే? నువ్వు ఫ్రీగానే ఉంటావా?" అని అడిగితే "వావ్.. కాని అయ్యో నేను దీపావళి అని ఇంటికెల్దామనుకున్నాను ప్రియా. కాసేపాగు నేను అమ్మతో మాట్లాడి నీకు ఫోన్ చేస్తా" నంది. 9, 9.30 కి కాల్ చేసి నేను సోమ, బుధ సెలవు పెట్టి ఇంటికెళతాను. అమ్మతో చెప్పేసా. నువ్వు వచ్చేయ్.. లీవ్ కూడా అప్లై చేసేసా" అంది. ఆ మాటే నేను భరత్ తో చెబుదామని ఫోన్ చేస్తే నేను నెక్స్ట్ వీకెండ్ కాదు ఈ వీకెండే వెళుతున్నా. అన్నాడు. నేను మళ్ళీ చిన్నీ కి కాల్ చేసి "నేను ఈ వీకెండే వస్తే నీకేమైనా అభ్యంతరమా?" అని అడిగాను. దానికి బదులుగా ఆమె "కేక. నేను టికెట్ బుక్ చేసేయనా" అంది. "వొద్దొద్దు నేను బుక్ చేసుకుంటాలే.. ముందు భరత్ కి కన్ఫార్మ్ చేయాలి" అని చెప్పి నేను అతనికి ఫోన్ చేసేలోపు నా మొబైల్ స్విచ్ ఆఫ్.
ఇంటికెళ్ళి ఛార్జ్ చేసే వరకు మాట్లాడలేను (ఎందుకంటే ఆ కొత్త నెంబర్ నాకు నోటెడ్ కాదుగా).
తీరా సాయంత్రం చేసేసరికి తను టికెట్ బుక్ చేయడం అయిపొయింది. ఇక నేను మొహం వేలాడేసుకొని
చిన్నీ కి ఫోన్ చేసి "నేను రాలేను చిన్నీ.. నెక్స్ట్ వీకెండ్ రావొచ్చు కాని అప్పుడు భరత్ ఉండడు అక్కడ. మ్మ్.. మరో సారి వస్తానులే" అన్నాను. తను చాలా డిస్సప్పాయింట్ అయి "బస్సులు కూడా ఉంటాయి.
అదైతే నీకు కంఫర్టబుల్ అయిన టైం కి దొరుకుతుంది" అని సలహా ఇచ్చింది కాని నాకేమో ఒంటరి ప్రయాణమే భయం.. అందులోను తెలియని ప్లేస్ కి అనేసరికి ఇంకా భయపడ్డాను. అయినా తను అప్సెట్ అవడం ఇష్టం లేక సరే అనేసి ప్రయాణానికి సిద్దమయ్యాను శుక్రవారం నాడు. బస్ టైం దగ్గరయ్యే కొద్దీ నాకు భయం ఎక్కువయింది. "తెలిసీ తెలియకుండా తొందరపడి నేను కొత్త, చెత్త ప్రోబ్లమ్స్లో ఇరుక్కోవట్లేదుగా గా" అని! "అసలే మొన్నెవడో సైకో వెధవ కత్తితో తన పక్కనున్నవారిని అటాక్ చేసాడట బస్లో. కత్తితో పొడిస్తే నొప్పొస్తుంది గా మరి.. అమ్మో.." ఇలాటి ఆలోచనలతో 5 అయిపొయింది. ఆఫీస్ నుండి బయలుదేరి హైదరాబాద్ వెళ్ళే బస్ వచ్చే చోటకు చేరుకొని ఎదురు చూసాను. 5.30 రావలసిన బస్సు 6.40 కి వచ్చింది. మధ్యాహ్నం తినక కడుపులో కాకులు, గ్రద్దలు ఏం ఖర్మా.. అన్ని రకాల పక్షులూ అరిచాయి. ఇది చాలాదన్నట్టు నా వెనుక సీట్ ఆయన ఏం తెచ్చుకున్నారో కాని ఘుమఘుమలాడే వాసనతో నా ఆకలి రెట్టింపయింది :( . నైట్ 9, 9.30 కి వాటర్ బాటిల్, రగ్గు ఇచ్చారు. చిప్స్ లాటివేవైనా దొరుకుతాయా అంటే లేవనేసాడు. మధ్య మధ్యలో చిన్నీ, భరత్ ల ఫోన్లు. మరో వైపు ఆకలి ఏడుపు.. అలా సా.....గి పోయింది ఆ రాత్రి. ఉదయం 7.30 కి హైదరాబాద్ చేరుకోవాల్సిన బస్ కాస్త 8.30 చేరుకుంది.

 నేనదె మొదటి సారి హైదరాబాద్ వెళ్ళడం. సో.. చిన్ని 7, 715 కి బస్ స్టాప్కి వస్తే సరిపోతుంది అని ముందే మేము ఫోన్లో అనుకున్నాం. అయినా తనెమో 6.30 కల్లా బస్స్టాండ్కి వచ్చేసి  నాకోసం ఎదురు చూసిందట! ఆ విషయం నేనక్కడికి చేరుకున్నాక గాని తెలియదు. నాకైతే ఏమనాలో అర్ధంకాలేదు.  నా డ్రెస్ కలర్ చెప్పగా తనే నన్ను గుర్తు పట్టేసి కావాలనే "ఎక్కడున్నావ్ ప్రియా.. ఆ ఎక్కడా" అంటూ ఏడిపించింది. నాకు తెలివెక్కువ కదా..  సిన్సియర్గా వెతికేసుకున్నాను గాని నువ్వే డ్రెస్ చేసుకున్నావ్ అని అడగలేదు. 2, 3 మినిట్స్ తరువాత ఆటలు చాలించి చక్కటి చిరు నవ్వుతో ఎదురొచ్చింది తను. కొన్ని క్షణాలు కొత్త అనిపించింది కాని నా సంగతి తెలియనిదేముంది... కాసేపటికే బేషుగ్గా మొదలుపెట్టేసా కబుర్లు. తనేమో సైలెంట్ గా ఉంది. నేను మాట్లాడుతుంటే అబ్బురంగా చూడడం, నవ్వడం, ఊ కొట్టడం తప్ప చాలా సేపటి వరకు ఏమి మాట్లాడలేదు. నేనదేమీ పట్టించుకోక అది ఇది అని లేకుండా అన్నీ వాగేస్తూ, నవ్వుతూ,  ఇదేంటి అదేంటి అని ప్రశ్నలు వేస్తూ బుర్ర తినేసాను. దెబ్బకి దార్లో కొచ్చేసింది చిన్నీ. ఇలా కబుర్లతోనే తన రూమ్ చేరుకున్నాం.

శని, ఆదివారాలు తనతోనే ఉన్నాను. ఆదివారం భరత్ కూడా జాయిన్ అయ్యాడు కాసేపు. రెండ్రోజులూ షాపింగ్, షాపింగ్, షాపింగ్! ఏం కోనేసామో ఎన్ని డబ్బులు వేస్ట్ చేసేసామో అనుకోకండీ. విండో షాపింగే :D !

తనతో ఉన్నపుడసలు టైమే తెలియలేదు. నవ్వులతో నిండిపోయాయి రెండ్రోజులూ! నేననుకోలేదసలు ఇంత క్లోజ్ అవుతామని. శని వారం సాయంత్రం రోడ్ సైడ్ బండి దగ్గర ఆగి పచ్చి మిరప బజ్జీలు, పునుకులూ తిన్నాం.. విండో షాపింగ్కని మేమెళితే.. అక్కడి సేల్స్ పర్సన్స్ సీరియస్ అట్టేంక్షణ్ ఇబ్బంది పెట్టింది. మొహమాటపడుతూ ఈ.. ఈ.. యని నవ్వుతూ ఎస్కేప్ అయ్యి మరో షాప్లో దూరుతూ.. భలే సరదాగా అనిపించింది. ఈ రెండ్రోజుల్లో చాలా ఎమోషన్స్ చూసాను. కోపం, అలక, సంతోషం, బాధ, సరదా.. మొత్తానికి  ఉగాది పచ్చడిలా అనిపించింది ఈ ట్రిప్. అంతే కాదు.. ఆఖరుగా ఆదివారం సాయంత్రం నేను బయలుదేరేముందు చూసిన తన కళ్ళలో నీళ్ళు ఇప్పటికీ జ్ఞాపకమే.. :)

ఆమె స్నేహాన్ని నాకు పరిచయం చేసిన దేవునికి, పరిచయ వేదికైన బ్లాగ్లోకానికీ, కల్మషం లేని ప్రేమతో ఎంతో ఆప్యాయతను పంచిన చిన్నీకు నా హృదయపూర్వక కృతజ్ఞతలు తెలుపుకుంటున్నాను.

24 comments:

  1. బాగుంది ప్రియా:) చదివి మళ్లి కామెంట్ పెడతాను.

    ReplyDelete
  2. వామ్మో!!! భావుకత్వం తెలీదని ఇంత చక్కగా వ్రాశావు. నేను ఏమీ తింగరిదాన్ని కాదు.ఇక్కడ వ్రాస్తే నీ తింగరితనం బయటపడిపోతుంది :D:D. We will talk offline dear:P

    ReplyDelete
  3. nenu ninna ne chdiva @chinni garu rasina priya nestam lo,
    any ways neku manchi frnd dorikindi :)

    ReplyDelete
  4. manchi friend anna maata baavundi tapaa...sneham kudaa...:)

    ReplyDelete
    Replies
    1. Randi Manju gaaru.. mee comment ki chaalaa thanks :)
      Meeru raase కబుర్లు కాకరకాయలు, సలహాలు - చిట్కాలు chaduvuthuntaanu nenu. Ee vela mee raaka chaalaa santhosham gaa undi :)

      Delete
  5. బావుంది ప్రియ గారు.
    నేను తింగరిదాన్ని కాదంటే నేను కాదు అని ఇద్దరు ఇలా పబ్లిక్ గా మీ గురించి మీరే చెప్పుకోవటం బాలేదు :)
    Don't mind, just kidding!!

    ReplyDelete
    Replies
    1. Thanks Srinivas gaaru.. Ayina bhale vaare andulo mind cheyadaanikemundani.. nijame gaa :P

      Delete
  6. Beautiful friendship Priya garu. Continue for ever with heartfelt. All the best.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Thank you very much for your wishes Jaya gaaru :)

      Delete
  7. baagundhi mee freindship.....Nice post priya gaaru :)

    ReplyDelete
  8. SriHarsha8/11/12

    స్నేహం గురించి చాల బాగా రాసారు అండి !

    ReplyDelete
    Replies
    1. Thanks Harsha gaaru.. :)

      Delete
  9. musthaffa musthaffa dont worry musthaffa tin tin tin tun tun

    ReplyDelete
    Replies
    1. Awww... Bale paaduthunnaare.. bhale bhale :D situation ki thaggattlundi! Thank you...

      Delete
  10. మీ "చిన్నిప్రియ"ల స్నేహం ఇలాగే కలకాలం సాగాలని ఆశిస్తున్నాను....బాగుంది మీ పోస్ట్.

    ReplyDelete
    Replies
    1. కృతజ్ఞతలు డేవిడ్ గారు :) :)

      Delete
  11. మొత్తానికి స్నేహితురాళ్లు ఇద్దరూ నా బ్లాగులో ఓ రోజు తేడాతో కామెంటారు. అలా మీ రెండు బ్లాగుల పరిచయ భాగ్యం నాకు కలిగింది.

    ఈ పోస్టు ద్వారా మీ స్నేహం మధురిమలు ఆకట్టుకున్నాయి. మీ స్నేహం ఇలాగే కలకాలం వర్ధిల్లాలని మనస్ఫూర్తిగా కోరుకుంటూ..

    చిన్నిగారికి, ప్రియగారికి అభినందనలు.. :)

    ReplyDelete
    Replies
    1. కృతజ్ఞతలు శోభ గారూ :)
      మీ బ్లాగ్ని కూడలిలో చూసాను. http://kaarunya.blogspot.in/2012/12/blog-post.html చదివి మీ శైలికి ముగ్దురాలనై కామెంట్ రాసాను. ఆ విధం గా మీ పరిచయ భాగ్యం నాకు కలిగింది :)

      Delete
  12. Replies
    1. :) thanks for the comment.

      Delete

ఏవండీ.. ఇదేమైనా బావుందా?? అదే.. చదివేసి కామెంట్ చేయకుండా పేజ్ మార్చేయడం? అయినా మణులడిగానా మాణిక్యాలడిగానా కామెంటేగా రాసేద్ధురూ.. :)