Saturday, August 31, 2013

కృతజ్ఞతలు, క్షమాపణలు, విశేషాలు


హమ్మయ్య.. నేటితో నా ఇంటర్నెట్ కష్టాలు తీరాయి. ముందుగా, నా పుట్టినరోజుని జ్ఞాపకం ఉంచుకుని పర్సనల్ మెయిల్స్ ద్వారానూ..  బ్లాగ్ లో కామెంట్స్ ద్వారానూ శుభాకాంక్షలు తెలిపిన ప్రతి ఒక్కరికీ పేరు పేరునా కృతజ్ఞతలు (లాస్య గారూ.. మరి ముఖ్యoగా మీకు), "కష్టేఫలే" శర్మ తాతయ్య గారికి క్షమాపణలు.

కృతజ్ఞతలు ఓకే కానీ, క్షమాపణలు ఎందుకు చెబుతున్నానో మీకు తెలియదు కదూ? చెప్తాను.. చెప్తాను. ఏమైందంటే.. తాతయ్య గారి బ్లాగ్లో భలే మంచి మంచి కబుర్లు చెబుతుంటారు. ఒకసారి ఎందుకో.. ఆ! ఎందుకంటే, ఆయన చిన్నతనంలో వారి అమ్మగారు చేసే వంటలను ప్రస్తావిస్తూ రాసిన పోస్ట్ చదివి.. "బామ్మ గారు చేసే వంటల్లో మీకు నచ్చే వంటకం ఏదైనా బ్లాగ్ ద్వారా మాకూ నేర్పించొచ్చు కద తాతయ్య గారూ?" అని అడిగితే, "బామ్మని అడిగి చేబుతానులేమ్మా" అన్నారు.

రెండు వారాల క్రితం మరో సందర్భంలో ఆయన రాస్తున్న పోస్ట్ (పెళ్ళిలో అలకపాన్పు) గురించి చెప్పగా "అబ్బా! టైటిలే చాలా బావుంది తాతయ్య గారు.. త్వరగా పోస్ట్ చేసేయండి" అన్నాను. దానికి ఆయన, నువ్వు అడిగావని శనగల పాటోళీ ఎలా చేసుకోవాలో రాసి నీ కోసం తిరిగి తిరిగి కాళ్ళు అరిగిపోయాయంటూ ఆడకనే నిష్టూరమాడారు. ఆయన రాసే ప్రతి పోస్టూ చదువుతాను మరి. ఎలా మిస్ అయ్యానో?! వెంటనే నాలుక కరుచుకుని క్షమాపణలు చెబుతూ, శనగలు నానబోసాను. దానికి ప్రతిగా తాతయ్య గారు, నేను కామెంట్ రాసిన విధానాన్ని మెచ్చుకుంటూ ఆయన అభిమాన రచయిత (శ్రీపాదవారు) మాటలను గుర్తుచేసుకుంటూ, "తెనుగు నేర్పిన తల్లులు" పోస్ట్ గురించి చెప్పి, ఈ లోపు "పెళ్ళిలో అలకపాన్పు" కూడా పోస్ట్ చేసేశారు.

మరుసటి రోజు ఆయన కామెంట్ చూసి సంబరంగా ఆ రెండు పోస్ట్లు చదివేసి కామెంట్ చేయబోతుంటే ఇంటర్నెట్ డిస్కనెక్ట్ అయిపోయింది. ఎయిర్టెల్ వాడికి కంప్లైంట్ చేస్తే వారం, పది రోజులు పడుతుందన్నాడు సరిచేయడానికి! ఇంకేముందీ.. పొంగే పొంగే పాల మీద నీళ్ళు చల్లినట్లయిపోయింది నా పరిస్థితి. "ఆయన ఏమనుకుంటున్నారో ఏవిటో.. ఈ పిల్ల ఇకపై ఏమైనా అడిగితే చెయ్యకూడదు అనుకుంటారేమో? నొచ్చుకుంటారేమో" అని బాధపడిపోయాను. ఈ మాత్రానికే ఇంత ఇదయిపోవాలా అని మీరు అనుకోవచ్చు. కాని ఏమో.. నేను ఇష్టపడే వాళ్ళ మనసు నొచ్చుకుంటే తట్టుకోలేను. అందుకే ఈ క్షమాపణలు.

నా మట్టుకు నేను ఎవరి బ్లాగ్లోనైనా కామెంట్ చేశానంటే, వాళ్ళు దానికి రిప్లై ఇచ్చేవరకు కాలుకాలిన పిల్లిలా వాళ్ళ బ్లాగ్ చుట్టూ ప్రదక్షిణాలు చేస్తూనే ఉంటాను. కొంతమంది పబ్లిష్ చేసి ఊరుకుని ఒకటి రెండు రోజుల తరువాత రిప్లై ఇస్తారు. భలే కోపమొస్తుంది. "ఏం.. ఎలాగూ పబ్లిష్ చేశారుగా ఒక్క ముక్క రిప్లై ఇచ్చేస్తే నాకీ తిరుగుడు ఉండదు కదా" అని :P. కాని ఒక్కోసారి నేను కూడా వెంటనే రిప్లైలు ఇవ్వడం కుదరక మరుసటి రోజు ఇస్తుంటాను. అంతకంటే లేట్ అయితే మాత్రం మనసు గింజుకుంటూ ఉంటుంది "అయ్యయ్యో.. నన్నెలా తిట్టుకుంటున్నారో ఏవిటో" నని :D

సరిగ్గా.. అలాటి బాధే మొన్న నా పుట్టినరోజున కూడా కలిగింది. అంటే తిట్టుకుంటారని కాదుగాని... ...  ఏమో.. చెప్పలేకపోతున్నాను. "అంత బాధ అయితే ఆఫీసు నుండి రిప్లై ఇచ్చుండొచ్చుగా" అని మీరనుకోవచ్చు. తప్పులేదు. ఎందుకంటే.. నేను మా ఆఫీస్ గురించి మీకు చూయించిన పిక్చర్ అలాటిది మరి! కాని నిజానికి ఆఫీస్ లో వర్క్ ఎక్కువగానే ఉంటుంది. ఏదో నా వర్క్ మీద నాకున్న ప్రేమను బట్టి ఆఫీస్లో ఉన్నంతసేపూ సరదాగా అనిపిస్తుంది గానీ చెప్పాలంటే కళ్ళు బాగానే స్ట్రైన్ అవుతాయి. ఇంటికి వచ్చాక ఇంకేమీ చేసేందుకు ఓపిక ఉండదు. మెదడు, మనసూ రెండూ "నిద్రా నిద్రా నిద్రా" అంటాయి. హ్మ్మ్.. పైగా బాధ్యత కలిగిన స్థాయిలో ఉండి నేనే ఆఫీస్లో కూర్చొని బ్లాగర్ ఓపెన్ చేసుకుని కూర్చున్నానంటే.. హహ్హహ్హహ ఇంకేం లేదు "నా పనీ పాటా" పోస్ట్ కి కామెంట్ చేసిన నాగరాజ్ గారు అన్నట్లు "అనగనగా మా ఆఫీసూ" అని చెప్పుకోవలసి వస్తుంది :).

ఇహపోతే.. నా పుట్టిన రోజు విశేషాలు. అంతకంటే ముందు 18న మా బావగారి పుట్టిన రోజు. అంచేత ఆదివారమంతా అక్కావాళ్ళింట్లో అభి గాడి అల్లరితో సరిపోయింది. 19న ఆఫీస్ కి వెళ్లాను. హహ్హ! నేనసలు మరిచేపోయాను మరుసటిరోజు నా పుట్టినరోజని! సాయంత్రం ఇంటికి వెళ్లేడపుడు కొలీగ్స్ అందరూ "రేపు స్పెషల్ ఏంటీ? పార్టీ ఎక్కడా" అని అడిగినా గుర్తు రాలేదు. కేవలం ఆ రోజు పంపాల్సిన పుస్తక పేజీలే నా బుర్రలో తిరుగుతూ ఉన్నాయి. విసిగిపోయిన నా క్లోజ్ ఫ్రెండ్ (ఆఫీస్లో నేను పర్సనల్ రిలేషన్షిప్స్ మైంటైన్ చేయను. బట్, ఈ అమ్మాయి ఎక్సెప్షన్. వీలైతే తన గురించి ఒక పోస్ట్ రాస్తాను) సుగన్య నెత్తిమీద మొత్తుతూ గుర్తు చేసింది. అప్పుడు బల్బ్ వెలిగి అటు నుండి అటు "పోతీస్" కి వెళ్లి చీర కొనుక్కున్నాను.

రాత్రికి రాత్రి బ్లౌస్ ఎవరు కుడతారు చెప్పండి? లక్కీగా నేను సెలెక్ట్ చేసుకున్న చీర మీద బ్లాక్ డిజైన్ రావడంతో నా దగ్గర ఉన్న బ్లాక్ బ్లౌస్ తో మేనేజ్ చేశాను. పుట్టిన రోజునాడు నా డెస్క్ అంతా పూలతో నిండిపోయింది! మెయిల్స్, కాల్స్, ఫ్లవర్స్, గిఫ్ట్స్, సర్ప్రైజ్స్, వర్క్.. బిజీ బిజీగా గడిచిపోయింది. చిన్నపాటి బాధేంటంటే ఎక్కడా అనూ తో టైం స్పెండ్ చేయలేకపోయాను. "ఇంతకూ తనేం సర్ప్రైజ్ ఇచ్చాడు?" అని మాత్రం అడగొద్దు. నేను చెప్పలేను :).

హహ్హహ్హహహ్ నా బొంద! మీరు ఊహించుకుంటున్నట్లేం కాదు. చెప్పాలంటే పెద్ద పోస్ట్ రాయాలి. ఇందులో కుదరదు.  అందుకే చెప్పలేను అన్నాను. వచ్చేవారం ఎప్పుడైనా రాస్తానేం..

ఒకే ఒకే.. ఇక ఫోటోలు చూడండి.

ఇది మా బావగారి పుట్టిన రోజున తీసిన ఫోటోలలో ఒకటి. 

ఉదయం నిద్ర లేచి మొట్టమొదటిగా చూసిన అక్క రాతలు :)

జీవితంలో మొట్టమొదటి సారిగా అక్క నాకిచ్చిన సర్ప్రైజ్! పెళ్లైయ్యాక చెల్లెలి విలువ తెలిసొచ్చినట్లుంది మా అక్కకి :P.  


సుగన్యా, నేను. ఈ ఫోటో చూసి మా అమ్మ ఎంత షాక్ అయిపోయిందో..! "నువ్వు కూడా ఇంత ఒద్దికగా నిలబడతావుటే?!" అంటూ. హహ్హ్హహ.. ఆఫీస్ కదా అందుకే ఇంత ఒద్దిక. లేకపోతే.. నాకస్సలు పళ్ళు కనబడకుండా నవ్వడం చేతకాదు బాబూ మీరేమైనా అనుకోండి. By the way.. ఇదే నా పుట్టినరోజు చీర. 

అబ్బా.. ఏంటో ఏమీ చెప్పకుండానే పేద్ద పోస్ట్ అయిపోయింది! నెక్స్ట్  టపాలో భరత్ నాకిచ్చిన సర్ప్రైజ్ సంగతి చెబుతానేం? 

ఒక చిన్న మాట. అందరికీ కాదులే.. నా బ్లాగ్ రెగులర్ గా ఫాలో అయ్యే వాళ్లకి మాత్రం. ఏంటంటే.. మరీ ముఖ్యమైన విషయాలో, సెలవులో అయితే తప్ప సాధారణంగా వీక్ డేస్ (సోమ - శుక్ర వారాల్లో) లో ఇకపై పోస్ట్స్ పబ్లిష్ చేయను (చేయలేను). కామెంట్స్ కి మాత్రం స్పందించగలనని గమనించగలరు. థాంక్స్. 

Saturday, August 31, 2013

కృతజ్ఞతలు, క్షమాపణలు, విశేషాలు


హమ్మయ్య.. నేటితో నా ఇంటర్నెట్ కష్టాలు తీరాయి. ముందుగా, నా పుట్టినరోజుని జ్ఞాపకం ఉంచుకుని పర్సనల్ మెయిల్స్ ద్వారానూ..  బ్లాగ్ లో కామెంట్స్ ద్వారానూ శుభాకాంక్షలు తెలిపిన ప్రతి ఒక్కరికీ పేరు పేరునా కృతజ్ఞతలు (లాస్య గారూ.. మరి ముఖ్యoగా మీకు), "కష్టేఫలే" శర్మ తాతయ్య గారికి క్షమాపణలు.

కృతజ్ఞతలు ఓకే కానీ, క్షమాపణలు ఎందుకు చెబుతున్నానో మీకు తెలియదు కదూ? చెప్తాను.. చెప్తాను. ఏమైందంటే.. తాతయ్య గారి బ్లాగ్లో భలే మంచి మంచి కబుర్లు చెబుతుంటారు. ఒకసారి ఎందుకో.. ఆ! ఎందుకంటే, ఆయన చిన్నతనంలో వారి అమ్మగారు చేసే వంటలను ప్రస్తావిస్తూ రాసిన పోస్ట్ చదివి.. "బామ్మ గారు చేసే వంటల్లో మీకు నచ్చే వంటకం ఏదైనా బ్లాగ్ ద్వారా మాకూ నేర్పించొచ్చు కద తాతయ్య గారూ?" అని అడిగితే, "బామ్మని అడిగి చేబుతానులేమ్మా" అన్నారు.

రెండు వారాల క్రితం మరో సందర్భంలో ఆయన రాస్తున్న పోస్ట్ (పెళ్ళిలో అలకపాన్పు) గురించి చెప్పగా "అబ్బా! టైటిలే చాలా బావుంది తాతయ్య గారు.. త్వరగా పోస్ట్ చేసేయండి" అన్నాను. దానికి ఆయన, నువ్వు అడిగావని శనగల పాటోళీ ఎలా చేసుకోవాలో రాసి నీ కోసం తిరిగి తిరిగి కాళ్ళు అరిగిపోయాయంటూ ఆడకనే నిష్టూరమాడారు. ఆయన రాసే ప్రతి పోస్టూ చదువుతాను మరి. ఎలా మిస్ అయ్యానో?! వెంటనే నాలుక కరుచుకుని క్షమాపణలు చెబుతూ, శనగలు నానబోసాను. దానికి ప్రతిగా తాతయ్య గారు, నేను కామెంట్ రాసిన విధానాన్ని మెచ్చుకుంటూ ఆయన అభిమాన రచయిత (శ్రీపాదవారు) మాటలను గుర్తుచేసుకుంటూ, "తెనుగు నేర్పిన తల్లులు" పోస్ట్ గురించి చెప్పి, ఈ లోపు "పెళ్ళిలో అలకపాన్పు" కూడా పోస్ట్ చేసేశారు.

మరుసటి రోజు ఆయన కామెంట్ చూసి సంబరంగా ఆ రెండు పోస్ట్లు చదివేసి కామెంట్ చేయబోతుంటే ఇంటర్నెట్ డిస్కనెక్ట్ అయిపోయింది. ఎయిర్టెల్ వాడికి కంప్లైంట్ చేస్తే వారం, పది రోజులు పడుతుందన్నాడు సరిచేయడానికి! ఇంకేముందీ.. పొంగే పొంగే పాల మీద నీళ్ళు చల్లినట్లయిపోయింది నా పరిస్థితి. "ఆయన ఏమనుకుంటున్నారో ఏవిటో.. ఈ పిల్ల ఇకపై ఏమైనా అడిగితే చెయ్యకూడదు అనుకుంటారేమో? నొచ్చుకుంటారేమో" అని బాధపడిపోయాను. ఈ మాత్రానికే ఇంత ఇదయిపోవాలా అని మీరు అనుకోవచ్చు. కాని ఏమో.. నేను ఇష్టపడే వాళ్ళ మనసు నొచ్చుకుంటే తట్టుకోలేను. అందుకే ఈ క్షమాపణలు.

నా మట్టుకు నేను ఎవరి బ్లాగ్లోనైనా కామెంట్ చేశానంటే, వాళ్ళు దానికి రిప్లై ఇచ్చేవరకు కాలుకాలిన పిల్లిలా వాళ్ళ బ్లాగ్ చుట్టూ ప్రదక్షిణాలు చేస్తూనే ఉంటాను. కొంతమంది పబ్లిష్ చేసి ఊరుకుని ఒకటి రెండు రోజుల తరువాత రిప్లై ఇస్తారు. భలే కోపమొస్తుంది. "ఏం.. ఎలాగూ పబ్లిష్ చేశారుగా ఒక్క ముక్క రిప్లై ఇచ్చేస్తే నాకీ తిరుగుడు ఉండదు కదా" అని :P. కాని ఒక్కోసారి నేను కూడా వెంటనే రిప్లైలు ఇవ్వడం కుదరక మరుసటి రోజు ఇస్తుంటాను. అంతకంటే లేట్ అయితే మాత్రం మనసు గింజుకుంటూ ఉంటుంది "అయ్యయ్యో.. నన్నెలా తిట్టుకుంటున్నారో ఏవిటో" నని :D

సరిగ్గా.. అలాటి బాధే మొన్న నా పుట్టినరోజున కూడా కలిగింది. అంటే తిట్టుకుంటారని కాదుగాని... ...  ఏమో.. చెప్పలేకపోతున్నాను. "అంత బాధ అయితే ఆఫీసు నుండి రిప్లై ఇచ్చుండొచ్చుగా" అని మీరనుకోవచ్చు. తప్పులేదు. ఎందుకంటే.. నేను మా ఆఫీస్ గురించి మీకు చూయించిన పిక్చర్ అలాటిది మరి! కాని నిజానికి ఆఫీస్ లో వర్క్ ఎక్కువగానే ఉంటుంది. ఏదో నా వర్క్ మీద నాకున్న ప్రేమను బట్టి ఆఫీస్లో ఉన్నంతసేపూ సరదాగా అనిపిస్తుంది గానీ చెప్పాలంటే కళ్ళు బాగానే స్ట్రైన్ అవుతాయి. ఇంటికి వచ్చాక ఇంకేమీ చేసేందుకు ఓపిక ఉండదు. మెదడు, మనసూ రెండూ "నిద్రా నిద్రా నిద్రా" అంటాయి. హ్మ్మ్.. పైగా బాధ్యత కలిగిన స్థాయిలో ఉండి నేనే ఆఫీస్లో కూర్చొని బ్లాగర్ ఓపెన్ చేసుకుని కూర్చున్నానంటే.. హహ్హహ్హహ ఇంకేం లేదు "నా పనీ పాటా" పోస్ట్ కి కామెంట్ చేసిన నాగరాజ్ గారు అన్నట్లు "అనగనగా మా ఆఫీసూ" అని చెప్పుకోవలసి వస్తుంది :).

ఇహపోతే.. నా పుట్టిన రోజు విశేషాలు. అంతకంటే ముందు 18న మా బావగారి పుట్టిన రోజు. అంచేత ఆదివారమంతా అక్కావాళ్ళింట్లో అభి గాడి అల్లరితో సరిపోయింది. 19న ఆఫీస్ కి వెళ్లాను. హహ్హ! నేనసలు మరిచేపోయాను మరుసటిరోజు నా పుట్టినరోజని! సాయంత్రం ఇంటికి వెళ్లేడపుడు కొలీగ్స్ అందరూ "రేపు స్పెషల్ ఏంటీ? పార్టీ ఎక్కడా" అని అడిగినా గుర్తు రాలేదు. కేవలం ఆ రోజు పంపాల్సిన పుస్తక పేజీలే నా బుర్రలో తిరుగుతూ ఉన్నాయి. విసిగిపోయిన నా క్లోజ్ ఫ్రెండ్ (ఆఫీస్లో నేను పర్సనల్ రిలేషన్షిప్స్ మైంటైన్ చేయను. బట్, ఈ అమ్మాయి ఎక్సెప్షన్. వీలైతే తన గురించి ఒక పోస్ట్ రాస్తాను) సుగన్య నెత్తిమీద మొత్తుతూ గుర్తు చేసింది. అప్పుడు బల్బ్ వెలిగి అటు నుండి అటు "పోతీస్" కి వెళ్లి చీర కొనుక్కున్నాను.

రాత్రికి రాత్రి బ్లౌస్ ఎవరు కుడతారు చెప్పండి? లక్కీగా నేను సెలెక్ట్ చేసుకున్న చీర మీద బ్లాక్ డిజైన్ రావడంతో నా దగ్గర ఉన్న బ్లాక్ బ్లౌస్ తో మేనేజ్ చేశాను. పుట్టిన రోజునాడు నా డెస్క్ అంతా పూలతో నిండిపోయింది! మెయిల్స్, కాల్స్, ఫ్లవర్స్, గిఫ్ట్స్, సర్ప్రైజ్స్, వర్క్.. బిజీ బిజీగా గడిచిపోయింది. చిన్నపాటి బాధేంటంటే ఎక్కడా అనూ తో టైం స్పెండ్ చేయలేకపోయాను. "ఇంతకూ తనేం సర్ప్రైజ్ ఇచ్చాడు?" అని మాత్రం అడగొద్దు. నేను చెప్పలేను :).

హహ్హహ్హహహ్ నా బొంద! మీరు ఊహించుకుంటున్నట్లేం కాదు. చెప్పాలంటే పెద్ద పోస్ట్ రాయాలి. ఇందులో కుదరదు.  అందుకే చెప్పలేను అన్నాను. వచ్చేవారం ఎప్పుడైనా రాస్తానేం..

ఒకే ఒకే.. ఇక ఫోటోలు చూడండి.

ఇది మా బావగారి పుట్టిన రోజున తీసిన ఫోటోలలో ఒకటి. 

ఉదయం నిద్ర లేచి మొట్టమొదటిగా చూసిన అక్క రాతలు :)

జీవితంలో మొట్టమొదటి సారిగా అక్క నాకిచ్చిన సర్ప్రైజ్! పెళ్లైయ్యాక చెల్లెలి విలువ తెలిసొచ్చినట్లుంది మా అక్కకి :P.  


సుగన్యా, నేను. ఈ ఫోటో చూసి మా అమ్మ ఎంత షాక్ అయిపోయిందో..! "నువ్వు కూడా ఇంత ఒద్దికగా నిలబడతావుటే?!" అంటూ. హహ్హ్హహ.. ఆఫీస్ కదా అందుకే ఇంత ఒద్దిక. లేకపోతే.. నాకస్సలు పళ్ళు కనబడకుండా నవ్వడం చేతకాదు బాబూ మీరేమైనా అనుకోండి. By the way.. ఇదే నా పుట్టినరోజు చీర. 

అబ్బా.. ఏంటో ఏమీ చెప్పకుండానే పేద్ద పోస్ట్ అయిపోయింది! నెక్స్ట్  టపాలో భరత్ నాకిచ్చిన సర్ప్రైజ్ సంగతి చెబుతానేం? 

ఒక చిన్న మాట. అందరికీ కాదులే.. నా బ్లాగ్ రెగులర్ గా ఫాలో అయ్యే వాళ్లకి మాత్రం. ఏంటంటే.. మరీ ముఖ్యమైన విషయాలో, సెలవులో అయితే తప్ప సాధారణంగా వీక్ డేస్ (సోమ - శుక్ర వారాల్లో) లో ఇకపై పోస్ట్స్ పబ్లిష్ చేయను (చేయలేను). కామెంట్స్ కి మాత్రం స్పందించగలనని గమనించగలరు. థాంక్స్.